
Το 1962, η αμερικανική τηλεοπτική εκπομπή Candid Camera προβάλε ένα θέμα με τίτλο «Face the Rear». Ηθοποιοί μπήκαν σε ασανσέρ και γύρισαν να κοιτούν τον πίσω τοίχο, και οι απροετοίμαστοι επιβάτες συχνά γύριζαν κι αυτοί. Είναι αστείο, αξέχαστο και ευρέως κοινοποιημένο. Είναι επίσης μια καθημερινή επίδειξη, όχι μελέτη: μοντάζ για γέλιο, χωρίς καταμέτρηση όσων δεν γύρισαν. Τι λένε, λοιπόν, οι ελεγχόμενες μελέτες;
Τρεις γραμμές και ένα δωμάτιο γεμάτο σίγουρους αγνώστους
εργαστηριακό εύρημαΑπό το 1951, ο Solomon Asch ζητούσε από τους συμμετέχοντες να πουν ποια από τρεις γραμμές ταιριάζει με μια γραμμή αναφοράς. Η απάντηση ήταν προφανής, αλλά τα άλλα άτομα στο δωμάτιο ήταν συνεργάτες του πειραματιστή που μερικές φορές έδιναν την ίδια λανθασμένη απάντηση. Στις κρίσιμες δοκιμές, οι συμμετέχοντες ακολούθησαν την ομάδα περίπου το ένα τρίτο των περιπτώσεων. Περίπου τα τρία τέταρτα συμμορφώθηκαν τουλάχιστον μία φορά, ενώ περίπου το ένα τέταρτο δεν συμμορφώθηκε ποτέ.
Η λεπτομέρεια που σπάνια μπαίνει στον τίτλο: όταν μόνο ένας συνεργάτης έδινε τη σωστή απάντηση, η συμμόρφωση μειωνόταν αισθητά. Μια μετα-ανάλυση του 1996 των Rod Bond και Peter Smith διαπίστωσε ότι η συμμόρφωση σε μελέτες τύπου Asch μειώθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες με τα χρόνια και τείνε να είναι υψηλότερη σε πιο συλλογικιστικές κουλτούρες.
Περιορισμός μελέτης: κυρίως νεαροί άνδρες φοιτητές στην Αμερική της δεκαετίας του 1950, που κρίνουν μια ασήμαντη εργασία
Υπακοή και τι έδειξε αργότερα το αρχείο
εύρημα εργαστηρίου · αμφισβητούμενες λεπτομέρειεςΗ μελέτη του Stanley Milgram στο Yale το 1963 ανέφερε ότι 26 από 40 άνδρες συνέχισαν μέχρι το μέγιστο επίπεδο των 450 volt σε ένα ψεύτικο γεννήτρια ηλεκτροσόκ, όταν ένας πειραματιστής τους το ζήτησε. Έγινε συντομογραφία για το «οι απλοί άνθρωποι ακολουθούν εντολές». Λιγότερο γνωστές είναι οι πολλές παραλλαγές του Milgram: η υπακοή μειωνόταν όταν ο πειραματιστής έδινε οδηγίες τηλεφωνικά ή όταν άλλοι «δάσκαλοι» αρνούνταν.
Στο Behind the Shock Machine (2012), η Gina Perry εξέτασε το αρχείο και περιέγραψε αποκλίσεις από το σενάριο και συμμετέχοντες που αμφέβαλλαν ότι τα ηλεκτροσόκ ήταν πραγματικά. Η μερική επανάληψη του Jerry Burger το 2009, που σταμάτησε στα 150 volt για ηθικούς λόγους, βρήκε και πάλι υψηλά ποσοστά συνέχισης. Η πίεση είναι πραγματική· τα ακριβή ποσοστά είναι λιγότερο βέβαια από όσο υποδηλώνουν τα εγχειρίδια.
Η ιστορία του θεατή που μεγάλωσε στην αφήγηση
«38 μάρτυρες παρακολούθησαν την Kitty Genovese να πεθαίνει και δεν έκαναν τίποτα.»
Το άρθρο του 1964 στους New York Times έκανε την υπόθεση παραβολή της αδιαφορίας στη μεγαλούπολη.
Υπερβολικοί αριθμοί, πραγματικό εργαστηριακό φαινόμενο
Ένα άρθρο του 2007 των Rachel Manning, Mark Levine και Alan Collins υποστήριξε ότι ο αριθμός των μαρτύρων και η παθητικότητά τους είχαν υπερβληθεί. Παράλληλα, οι εργαστηριακές μελέτες των John Darley και Bibb Latané το 1968 έδειξαν ότι οι άνθρωποι βοηθούσαν λιγότερο και πιο αργά όταν πίστευαν ότι υπήρχαν και άλλοι παρόντες.
Ακολούθησε το υλικό από πραγματικές καταστάσεις. Μια μελέτη του 2020 υπό τον Richard Philpot ανέλυσε καταγραφές CCTV από δημόσιες διαμάχες στο Άμστερνταμ, στο Λάνκαστερ και στο Κέιπ Τάουν. Σε περίπου εννέα στα δέκα περιστατικά, τουλάχιστον ένας θεατής παρενέβη, και η πιθανότητα να βοηθήσει κάποιος αυξανόταν με τον αριθμό των παρόντων. Ο καθένας μπορεί να νιώθει λιγότερη ευθύνη, αλλά ένα πλήθος περιέχει περισσότερους πιθανούς βοηθούς.
Η μελέτη της φυλακής ως προειδοποιητικό παράδειγμα
ασθενή τεκμήριαΤο πείραμα φυλακής του Στάνφορντ το 1971, με επικεφαλής τον Philip Zimbardo, διακόπηκε μετά από έξι μέρες και συχνά αναφέρεται ως απόδειξη ότι οι ρόλοι μετατρέπουν τους ανθρώπους σε σκληρούς. Το 2019, ο Thibault Le Texier δημοσίευσε ανάλυση αρχειακού υλικού στο American Psychologist, υποστηρίζοντας ότι οι φύλακες είχαν καθοδηγηθεί προς τη σκληρότητα. Η BBC Prison Study των Alex Haslam και Stephen Reicher (2002) κατέληξε σε πολύ διαφορετική ομαδική δυναμική. Η πιο ασφαλής ερμηνεία: επρόκειτο για μια δραματική επίδειξη και όχι για ελεγχόμενο πείραμα.

Η κοινωνική επιρροή αφορά συχνά το ποια φωνή μετράει. Μία αντίθετη φωνή μπορεί να αλλάξει ολόκληρο δωμάτιο.
Πρόταση παρατήρησης
Σε μια ουρά ή σε αίθουσα αναμονής, παρατηρήστε τι συμβαίνει αφού ένα άτομο βγάλει το τηλέφωνό του, σηκωθεί ή κοιτάξει την ώρα. Μετρήστε πόσο συχνά ακολουθούν οι άλλοι και πόσο συχνά δεν το κάνουν. Και οι δύο μετρήσεις έχουν σημασία.
Τι να κρατήσετε
Οι ομάδες επηρεάζουν σαφώς εμάς, αλλά η επιρροή είναι υπό όρους. Οι σύμμαχοι, η παρουσία της αρχής, ο πολιτισμός και το πώς οι άνθρωποι ερμηνεύουν την κατάσταση αλλάζουν όλα το αποτέλεσμα. Οι κλασικές μελέτες παραμένουν πολύτιμες ως σημεία εκκίνησης, ιδιαίτερα όταν διαβάζονται μαζί με τις κριτικές και τα δεδομένα του πραγματικού κόσμου που ακολούθησαν.