
Γιατί ένα τραπέζι με μαρμελάδες πουλούσε περισσότερο όταν πρόσφερε λιγότερα;
Σε μια μελέτη του 2000, η Sheena Iyengar και ο Mark Lepper στήσανε ένα πάγκο δοκιμής σε ένα εκλεκτό παντοπωλείο. Όταν πρόσφερε 24 μαρμελάδες, σταμάτησαν περισσότεροι αγοραστές. Όταν πρόσφερε 6, πολύ περισσότεροι από αυτούς που σταμάτησαν προχώρησαν σε αγορά: περίπου 30% έναντι περίπου 3%.
Το αποτέλεσμα έγινε σύνθημα: «η υπερβολική ποικιλία μας παραλύει». Έπειτα οι ερευνητές συγκέντρωσαν τα στοιχεία. Μια μετα-ανάλυση του 2010 από τον Benjamin Scheibehenne και συναδέλφους βρήκε ότι το μέσο φαινόμενο της «υπερφόρτωσης επιλογών» σε όλες τις μελέτες ήταν σχεδόν μηδενικό, με μεγάλες διακυμάνσεις ανάλογα με το περιβάλλον.
Περιορισμός της μελέτης: ένα κατάστημα, ένας τύπος προϊόντος, σύντομο χρονικό παράθυρο παρατήρησης
Το χρήσιμο μάθημα δεν είναι ότι «λιγότερες επιλογές πουλάνε περισσότερο». Είναι ότι η υπερφόρτωση επιλογών εμφανίζεται υπό συγκεκριμένες συνθήκες, όπως άγνωστα προϊόντα, δύσκολες συγκρίσεις και απουσία σαφούς προτίμησης.




